co pełny ekran to pełny ekran...nostalgiczna opowiastka

jest opowieść. takie cmentarze mają w sobie fotograficzną moc sprawczą

gada :)

ano gada

dobre...

mi nie podchodzi kadr
poza tym ciuchy tego pana wprowadzają raczej klimat wakacyjno-spacerowy - ot chodząc po wzgórzach znalazło się ciekawe miejsce

jak my się różnimy :) ja też widzę w tym wakacyjno spacerowy pstryk bez większych wzlotów :)

a i dodam że wyprane z koloru strasznie

witajcie
tak, mimo kategorii "Człowiek" to jest może i bardziej reportaż, rodzaj popatrzenia na zwykłego (prawie) człowieka i jego zamyślenie w jakimś trudnym miejscu. Cały myk tkwi tu w postawie jednostki wobec rzeczy i losów ułożonych przez czas w otoczeniu. Panorama, bo chciałem podkreslić kontekst miejsca i wąską w nim osobę.

To właściwie jedyna moja fotografia z tego roku, którą lubię. Wiem, że jest specyficzna(jak i zapatrzenie fotografa) i nie kazdy odczuje to 'coś tam' patrząc na nią.

to dobrze autorze że ją lubisz nie zawsze słuchaj innych ważne jest to co Ty widzisz :) za to Cie lubie

Jakoś kadr mnie nie przekonuje. Wypranie z koloru jest ok, może deko więcej kontrastu?

witaj. węższy kadr (pierwszy pomysł) był taki: http://img836.imageshack.us/img836/4282/m8835.jpg
nie chciałem wrzucać dwóch wersji, wiec wybrałem panoramę (zrobiona z dwóch kadrów).

Myślę, że to ze "sznurka" bardziej mi się podoba.

ja za, pewnie ja poddałabym surowy plik innej obróbce, pobawiłabym się wyciągnięciem swiatłocienia, nie wyprałabym tak kolorów... ale... no właśnie ale to już nie byłoby wtedy to samo zdjęcie, i inna by to była opowieść... szanuję wizję autora...
co do komentarza darka: "wakacyjno spacerowy pstryk" to ja zazwyczaj w takiej kategorii zdjęć występuję z moimi fotami... zatem podkreślać będę że wakacyjno-spacerowe pstryki bywają ciekawe i ten dla mnie takim jest.

witaj maggie. Dziękuję. z tym wyciągnięciem światłocienia zaintrygowałaś mnie...
Jeśli chodzi o słabe kolorki... Celowo zgasiłem dość cyfrową zieleń, pozostawiając ilość koloru adekwatną do cichej pory na styku zmierzchu, wciąż jeszcze ciepłej ale już gasnącej... Zresztą, taka kolorystyka dużo bardziej pasuje mi do miejsca i chwili zatrzymania się nad czasem. W tym świecie kolory jakby schodzą na plan dalszy wobec zamyśleń (których z mocnymi kolorami nie kojarzę). Taka była wizja.
Rzeczywiście, można uznać to zdjęcie za pstryk, ale wierzę, że z tych niektórych, gdzie pod spodem chwili kryje się coś głębiej i na dłużej... Pytanie czy to tylko dla mnie?
Niestety, nie jestem już obiektywny i nie potrafię sobie wyobrazić pierwszego wrażenia...

o, jest dyskusja... :)
to ja może uzasadnię swoją wcześniejszą wypowiedź...
sama unikam obecności ludzi w tego typu ujęciach... ale tutaj spojrzenie i ułożenie sylwetki pana bardzo dobrze, mz, pokazuje chwilę zadumania się nad losami ludzi, którzy pochowani zostali pod tymi nagrobkami... wakacyjny strój - nie szkodzi, wakacyjną wesołość przecież może czasem, niespodziewanie, przerwać refleksja... zgaszona kolorystyka zwiększa nostalgiczny klimat... w międzyczasie pojawiła się druga wersja ujęcia - ja wolę tę szerszą... jedyna uwaga - kadr o centymetr w dół, wystarczająco widać położenie cmentarza, a troszeczkę brakuje mi dołu po prawej stronie...

Strój nadaje autentyczności, widac, ze nie aranżowane. Mi przygaszenie kolorów pasuje do tej chwili.

mell, cieszę się że tak to widzisz... tak naprawdę ja lubię fotografie (swoje przynajmniej), w których po chwilowym zerknięciu zostaje sie na jakiś czas... Niekoniecznie pędze w tworzeniu (choc to kusi) do tych topowych i popularnych, chwytających za serce, gardło lub jaja... Po prostu lubię swoje drobne mikroświatki i nie wymagam dla nich jakichś wielkich społecznych braw. Jest mi po prostu miło, że ktoś chce przy nich stanąć lub usiąść i pobyć chwilę (moim gościem) Ta fotografia pokazuje właśnie taką chwilową postawę zamyślenia, pobycia sobą w jakimś specyficznym i pozornie mało ciekawym świecie...

podoba się gra ostrości ...
ostrość pokrzywionych płyt nagrobnych dominuje nad ostrością "wakacyjnego spacerowicza" tworząc ciekawą relacje ... wpływa na odbiór pracy, pokazuje zamyślenie człowieka, jednocześnie wskazując jego konkretne myśli ... oczywiście reszta scenerii też się temu podporządkowuje ... jednak zwróciłem uwagę właśnie na ta drobną grę ostrością.

ciekawy kadr, w niezwykłym miejscu, co przyciąga uwage i zastanawia..