PS.
Autorze nie daj sobie tej radości odebrać.
Gratuluję udanej, i nie nudnej serii, bycia świadkiem uchwyconych momentów, jak i oczywiście wyróżnienia.
Dziękuję za komentarz. To trzy ujęcia z jednej obserwacji - Każde uchwycone w innym momencie, lecz podobnym kontekście sytuacyjnym, tej krótkiej, przyleśnej opowieści. Jedno pokazuje intymny akt karmienia, drugie zatrzymuje chwilę czujności i reakcji na bodziec a trzecie przedstawia spokojną , codzienną obecność matki i młodego. W naturze owe zmaiany następują w okamgnieniu a każdy kadr niesie z sobą własną treść i emocję. Rozumiem, że przy szybkim przeglądaniu obrazy mogą wydawać się podobne - jednak dopiero zestawione razem tworzą spójną serię, która "podpowiada" historię pełniej i czytelniej niż pojedyńcza fotografia.
Fakt, że fotografia została doceniona sprawiło mi wielką radość.
Dziękuję Wszystkim oceniającym jaki i komentującym :-)))
Tak, i jak dobrze że fotografia nie kończy się tutaj na pięknej stylizacji i niewątpliwie atrakcyjnych walorach wizualnych.
Bohaterka w zieleni wnosi do opowieści, zmieniając jej narracje, i robi mz. niesłychaną robotę.
Polecam do GW.
Nie ma za co.
To ciekawy temat, a przez technologiczny postęp, zrobił się dość osiągalny. Znam człowieka obrazującego mgławice z centrum miasta, ze skalą zanieczyszczenia między bortle 8, a 9... Jednak znacznie wydłużają się totalne czasy ekspozycji, można powiedzieć że naświetla dwa razy dłużej ode mnie.
Tematy takie jak galaktyki, czy gromady gwiazd w takim zanieczyszczeniu już jednak odpadają.
Bardzo dziękuję za tak wyczerpującą odpowiedź.
Dożo mi to wyjaśniło, ale jeszcze więcej muszę sobie poczytać o astrofotografii, aby w pełni pojąć zawiłości techniczne.
Zawsze mi się wydawało, że do tworzenia takich obrazów potrzebny jest bardzo specjalistyczny (i nieosiągalny dla szarego człowieka) sprzęt oraz idealnie ciemne i czyste niebo gdzieś na pustyni...
Dziękuję, fajno że obraz wpadł w oko.
Do uzyskania tej palety, a nie starałem się tutaj w tym przypadku robić pod jakąś ze znanych konkretnie, wykorzystałem dwa rożne filtry wąskopasmowe, wyodrębniając z nich kanały Hydrogen-alpha (Ha)- odpowiedzialny za głęboką czerwień, Sulphur II (SII), Oxygen III (OIII), za niebieski i zielony, przypisując je pod RGB w programie PixInsight. Używam kamery OSC(One-Shot-Color).Matryce chłodzę do minus 10-ciu stopni C. Profesjonalnie zwykło się to robić za pomocą czarno-białych matryc (są bardziej światłoczułe). Właściwie to nie ma kolorowych matryc, a te do których jesteśmy przyzwyczajeni, są kolorowe przez nałożone na nie filtry.
Tak... dzięki filtrom wąskopasmowym jesteśmy w stanie niemal całkowicie odciąć zanieczyszczenia światła, łącznie ze światłem księżyca. Jednak przekłada się to oczywiście na słabszy materiał. To dość jasna mgławica i obrazowałem ja już w pół godzinnych sesjach. Naświetlam 5cio minutowe klatki, na których całkiem sporo widać, jednak żeby wzmocnić stosunek sygnału do szumu, stakuję takich ekspozycji kilkadziesiąt. Tu nie pamiętam dokładnie ile miałem klatek na filtr, bo to grudniowy project, ale do zrobienia w jedną czystą zimową noc.
Filtry to:
Optolong L-Ultimate (Ha/OIII)
Askar E2 (SII/OIII)
Użyty aparat to ZWO ASI2600MC Duo, podpięte pod refraktorowy teleskop SVBony SV550 122mm APO, prowadzone montażem paralaktycznym HEQ5 Pro z modyfikacją Rowana. Całość sterowana ZWO ASiair Plus.
Pozdrawiam.
Obraz jest po prostu niesamowity!
Ciekawa jestem, jak robi się takie zdjęcia: czy składa się kilka ujęć, jak powstają widoczne na obrazie kolory, itp.
Jak rozumiem, można zrobić takie zdjęcie nawet przy dość silnym zanieczyszczeniu światłem?
No ale wracajmy...(z braku miejsca w opisie,tutaj), i nie, nie na ziemię, a w głęboki w kosmos.;)
Zobrazowana tutaj emisyjna mgławica, to IC 1848, w konstelacji Kasjopei w ramieniu Perseusza Drogi Mlecznej, w odległości około 6000 lat świetlnych od Ziemi.
Nazywana też Mgławicą Dusza.
Zebrana z podwórka bortle 6.
